Blog als reactie op “Ode aan de hardcore ervaringsdeskundige”

/Blog /Blog als reactie op “Ode aan de hardcore ervaringsdeskundige”

Blog als reactie op “Ode aan de hardcore ervaringsdeskundige”

Laat ik beginnen met zeggen dat ik het mooi vind dat er een ode voor de hardcore ervaringsdeskundige geschreven is. Rijst echter wel de vraag wat het is dat een ervaringsdeskundige hardcore maakt.

Er wordt gesproken over geen zorgprofessional willen zijn, geen onderdeel willen zijn van een diagnose volle ruimte, niet willen dat ze je inlijven en het dekken van elkaars rug. Klinkt stuk voor stuk strijdbaar en hartstochtelijk maar tegelijkertijd kan men zich afvragen of dit uitspraken zijn die passen bij een ervaringsdeskundige of vakvereniging die het maximaal mogelijke zal bereiken.

Momenteel werk ik als leerling verpleegkundige die ervaringsdeskundigheid ontwikkeld heeft. Het werk als verpleegkundige combineer ik met taken die men van een ervaringswerker zou verwachten. Ondanks dat ik in mijn ogen van de GGZ niet altijd de beste zorg gekregen heb omarm ik mijn huidige GGZ­–collega’s.

Het zijn collega’s die zorgprofessional zijn, onderdeel zijn van een diagnose volle ruimte en mij mogelijk willen inlijven. In plaats van mij strijdbaar op te stellen tegenover hen probeer ik iedereen onderdeel te maken van veranderingen die in mijn ogen goed zullen zijn voor cliënten binnen onze kliniek.

Vanwege mijn psychische kwetsbaarheid moet ik o.a. zorgen voor een goed ritme waar nachtdiensten eigenlijk niet in passen. Ondanks dat werk ik er één per maand puur om mijn collega’s beter te leren kennen. Het spreken met collega’s gedurende de nachtdienst bleek voor mij een eyeopener op te leveren. Veel collega’s binnen de GGZ blijken vanuit familie of zichzelf ervaringskennis te bezitten al kiest niet iedereen er net als ik voor om dit publiekelijk te maken. Men is onderdeel van de diagnose volle ruimte geworden maar heeft nog altijd oog voor zaken waar ook ervaringswerkers en de VVED voor strijden. Juist door je niet af te zetten van de zorgprofessionals en juist door je deels te laten inlijven en jouw ideeën te delen activeer je mogelijk bij veel mensen de ervaringen die ooit omgezet zouden kunnen worden tot ervaringsdeskundigheid.

In potentie is de achterban van de VVED binnen de GGZ enorm en het mooiste is, dat wanneer je met deze zorgprofessionals spreekt en mogelijk één van hen wordt om jouw doelen te bereiken zij ook jouw rug zullen dekken.

Ik kan mij voorstellen dat deze kijk op het werk voor sommige ervaringswerkers wat extreem kan klinken, mogelijk klinkt het hartstochtelijk of ver gaand. Laat de woorden extreem, hartstochtelijk en ver gaand volgens de Van Dale nou net definities van hardcore zijn…

 

Rogier van der Sluis

Verpleegkundige i.o. en ervaringsdeskundige