De opmars van ervaringsdeskundigheid; een gesprek tussen 2 ervaringsdeskundigen (deel 4)

/Artikel /De opmars van ervaringsdeskundigheid; een gesprek tussen 2 ervaringsdeskundigen (deel 4)

De opmars van ervaringsdeskundigheid; een gesprek tussen 2 ervaringsdeskundigen (deel 4)

Over ervaringsdeskundigheid en de brug naar de toekomst

Tekst: Paul Aerts, Marjo Boer

Deel 4

Ervaringsdeskundigheid is aan een lange opmars bezig in Nederland. Die gaat zeker niet zonder horten of stoten. De meningen over de inzet van ervaringsdeskundigen zijn verdeeld, maar de waarde wordt ook in het werkveld van de psychiatrische en maatschappelijke zorg gezien. Marjo Boer en Paul Aerts betekenen beide iets in de wereld van de ervaringsdeskundigheid. Samen gingen zij in gesprek over het vak van de ervaringsdeskundige.

Vind je dat ervaringsdeskundigen genoeg erkenning en waardering krijgen voor hun werk?

Marjo: “Als bestuurslid van de Vereniging van Ervaringsdeskundigen, de VvEd, ben ik betrokken bij het zorgprestatiemodel waar ook ervaringsdeskundigen een plek hebben tussen 27 beroepen, allen met eigen waarde in de zorg. Vanuit die eigenheid leveren ze een specifieke bijdrage aan de zorg. Daaruit blijkt erkenning en waardering voor het beroep ervaringsdeskundige. Nu kiezen afgestudeerde ervaringsdeskundigen soms voor een reguliere opleiding vanwege betere inschaling. De waardering kan beter, gelijkwaardiger.”

Paul: “Ik ben daar iets minder mee bezig, tenminste als het om geld gaat. ‘Waardering voel ik erg veel, zowel van de mensen die ik ondersteun als van collega’s uit de ggz en van het Zelfregíecentrum. De erkenning van collega’s en de mensen met wie ik werk vind ik van belang. Het allerbelangrijkste vind ik echter dat ik voel dat ik met iets goeds bezig ben.”


Hoe ziet de toekomst van ervaringsdeskundigheid. eruit?

Marjo: “We hebben als VvEd een mooie opdracht gelregen om de kwaliteit van het vak beter voor het voetlicht te brengen. Het ontwikkelen van een kwaliteitssysteem voor ervaringsdeskundigen. Een door ZonMw gesubsidieerde opdracht. In dat project wordt een inventarisatie gedaan, onderzoeken we welke scholing belangrijk is, willen we ruimte voor registratie organiseren en welke gedragsregels bij ons vak passen. Een zich ontvouwende toekomst, we bouwen een brug terwijl we er al op lopen.”

PauI: “Ik kan zelf moeilijk inschatten wat de toekomst is. Ik werk ‘op de vloer’ en ben bezig met iets dat me ontzettend veel blijdschap en voldoening geeft en waar ik in geloof. Ik hoop dat iedereen dat geloof heeft, van hulpverlener tot ervaringsdeskundige.”

 

Bron: Tzitzo magazine, juli 2020