Portret deel 1: VvEd lid en oud voorzitter Lenneke “Ik kan mijzelf wel voor mijn kop slaan…”

/Bericht van de leden... /Portret deel 1: VvEd lid en oud voorzitter Lenneke “Ik kan mijzelf wel voor mijn kop slaan…”

Portret deel 1: VvEd lid en oud voorzitter Lenneke “Ik kan mijzelf wel voor mijn kop slaan…”

De VvEd doet weer een ronde praktijkbezoeken, nu met ervaringsdeskundigen die bij elkaar in de keuken kijken en daar zelf verslag van doen. Wat leren onze leden van elkaar? Waardoor worden ze geraakt? Wat inspireert hen?

 

Een portret van Lenneke Elfers

door Anne van Winkelhof en Nicoline Telgenkamp

Oktober 2020

 

Lenneke Elfers, 25 jaar geleden begon haar carrière als ervaringsdeskundige. Lenneke behoorde tot de eerste lichting van de opleiding tot ervaringsdeskundige, toen de GOAL, nu uitgegroeid tot de BGE-opleiding (Begeleider Geestelijke gezondheidszorg met Ervaringsdeskundigheid).

“Mijn eerste baan was als begeleider bij een beschermde woonvorm. Je kon toen nog niet als ervaringsdeskundige gaan werken; er was nog geen functieprofiel voor. Al snel kwam ik bij het landelijke HEE-team. Daar heb ik prachtige jaren gehad. We startten met zeven mensen, later werden dit wel 50 docenten verspreid over Nederland. Met inspirerende mensen als Wilma Boevink, Madeleine Prinsen en Martijn Koole hebben we het vak samen doorontwikkeld.” Lenneke refereert aan de door HEE gemaakte documentaire Gekkenwerk.

Bij Pameijer werkte Lenneke eerst in twee BW’s, later in een ambulant team. Na tien jaar heeft ze, samen met een niet-ervaringsdeskundige collega (maar wel 100% herstelgericht), het Empowerment-team opgericht. Tegenwoordig heeft Pameijer maar liefst 40 ervaringsdeskundigen in dienst, in alle lagen van de stichting. Ook heeft Pameijer de ervaringsdeskundige-opleiding Howie the Harp opgezet, die nu al 8 jaar draait en in 3 steden is te vinden.

Voor Lenneke is 2020 een bijzonder jaar: ze is in februari met pensioen gegaan. “Ik heb een geweldig afscheid gehad, maar ik wilde toch nog wat blijven doen. Ik zag een vacature bij PEERpoint, de herstelacademie in Dordrecht, en heb gesolliciteerd. Mede omdat ik zoiets ook bij Pameijer ambieerde, want ik geloof heilig in die formule, maar kreeg het niet van de grond. Eerst dacht ik dat ze niets konden met zo’n ‘oude knar’, maar ik werd aangenomen en werk hier nu minimaal 1 dag per week als ervaringsdeskundig trainer/coach.”

Peerpoint is in maart 2020 gestart. Er worden allerlei herstelactiviteiten georganiseerd. Denk aan ‘van stigma naar empowerment’, duo-training voor koppels hulpverlener/cliënt, Foto Focus, yoga, een sportworkshop (alle activiteiten staan op de website vermeld). Iedereen die een levensontwrichtende gebeurtenis heeft meegemaakt en in eigen regie samen met lotgenoten (peers) wil werken aan een leuker leven is welkom. PEERpoint wordt gesubsidieerd door gemeente Dordrecht.

Lenneke voelt zich hier als een vis in het water: “er is niets mooiers dan mensen onder je ogen zien herstellen. “Ik kan mijzelf wel voor mijn kop slaan dat ik dit niet eerder ben gaan doen!”

Het is fijn om al die ervaringskennis over herstel hier in te kunnen én mogen inzetten.” Dat voelde voorheen anders: “neem de drie kennisbronnen: wetenschappelijke kennis, professionele praktische kennis en ervaringskennis. Het was niet vanzelfsprekend dat ervaringskennis als kennisbron werd toegevoegd. Collega’s luisterden wel met respect naar ons maar het bleef lastig om ervaringskennis aan hun eigen kennisbronnen toe te voegen.”

Voordat Lenneke met pensioen ging, was ze tijdelijk voorzitter van de VvEd. Ervaringsdeskundigheid op beleidsniveau bestendigen is altijd een belangrijk onderdeel van haar werk geweest, maar ook een lastig onderdeel. “Je moet zeer stevig in je schoenen staan om nog plezier in je werk te blijven houden.”

We vragen hoe zij al die jaren toch haar passie voor ervaringsdeskundigheid en herstel wist te behouden. Lenneke: “dat zit gewoon in mij. Ik weet absoluut zeker dat ervaringskennis werkt. Ik verbaas me erover hoe lang processen duren, hoe lang het duurt voordat ervaringskennis is geïmplementeerd. Er wordt zo veel nagedacht en vergaderd voordat er echt beslissingen worden genomen om meer herstelgericht te gaan werken. Terwijl het de mensen zó veel kan brengen.

“Het niet-inzetten van ervaringskennis speelt niet alleen op beleidsniveau. Zo hebben we eens prachtige praatplaten gemaakt om ervaringskennis te ontplooien, maar in de praktijk werden die toch weinig gebruikt. De ervaringsdeskundigen bleken het lastig te vinden om het gesprek over herstelactiviteiten te openen met de klanten. Er zijn zo veel herstelgerichte methodieken en producten, zoals de WRAP, Fotovoice en herstelgroepen, maar ze worden veel te weinig gebruikt. Ik merk dat dit overal in het land speelt. Je moet hemel en aarde bewegen om de producten naar de mensen te brengen.”

Hoe doen ze dat bij herstelacademie PEERpoint: de producten naar de mensen brengen? “We hebben mooi promotiemateriaal, ambassadeurs, maken veelvuldig gebruik van Social Media en we netwerken op grote schaal. We zijn afhankelijk van hulpverleners die hun cliënten informeren over PEERpoint. Aan hen geven wij presentaties over wat PEERpoint is en doet. Dat willen we op veel grotere schaal gaan doen aan de doelgroep zelf, maar ja hoe doe je dat nu met het Coronavirus?

 

Wordt vervolgd….